Huilen tijdens een WOD?

Huilen tijdens een CrossFit WOD omdat het zo f*cking slecht gaat. Doe jij eens even lekker normaal zul je denken?
Of heb je het zelf ook weleens gehad? Niets lukt en iedereen doet het beter dan jij. In deze blog mijn struggle van afgelopen weekend. Heb ik echt gehuild?

Huilen tijdens een CrossFit WOD?

Het is zaterdagochtend 9:00 uur. Ik dacht ik pak een vroege les, dan heb ik nog wat aan mijn dag.

On the whiteboard:

Strenght
Squat Clean 1-1-1-1-1

WOD
AMReps 10 mins: Squat Clean
As many reps as possible in 10 mins of:
Squat Clean, 90% 1 RM

Na de warming-up pakken we allemaal een stang en moeten we in rijen van drie gaan staan. Shit, ik pak als laatste de stang en ik sta vooraan. Ik heb dus niemand om naar te kijken.

Mijn trainer legt de oefening goed uit. We bouwen de Squat Clean stap voor stap op. Daarbij maken we veel herhalingen, dus ik ben al goed warm wanneer we de gewichten mogen pakken. We starten allemaal met twee schijven van 5 kilo. In totaal voor de dames dus 25 kilo.

Nu moeten we per rij een Squat Clean maken. Wanneer de Squat Clean goed is uitgevoerd mag je er kilo’s bij doen. Zo niet, dan moet je eerst je techniek verbeteren en blijf je op hetzelfde gewicht.

Focus – techniek – BAM!
Dit stukje strenght is niet mijn sterkste kant. De techniek krijg ik maar niet goed voor elkaar. De manier van opbouwen is zeer effectief, door stap voor stap de Squat Clean uit te voeren weet ik waarop ik moet letten. Dit gaat me dus lukken.

Maar nee… Ik sta in de eerste rij, vooraan en maak mijn Squat Clean. Ik hoor mijn trainer zeggen dat de mannen achter mij kilo’s erbij mogen pakken maar ik niet. Ik moet de stang dichtbij me houden en mijn heup aantikken. Gebeurde dit nu niet? Shit! Iedereen mag deze eerste beurt omhoog in kilo’s. Nerd, waarom jij niet? Het is maar 25kg wat je daar hebt. Dat kan zwaarder!

De tweede ronde. Hetzelfde gebeurt. Mijn trainer zegt niets maar ik mag er ook geen kilo’s bij. Nog niet mijn heup aangetikt dus. Iedereen mag er weer kilo’s bij dus ik raak een beetje gefrustreerd. Waarom lukt het mij niet?

Huilen!
Na de derde keer kan ik wel huilen. Oké, ik houd me in want ik weet ook wel dat ik niet hoef te huilen om een sportprestatie. Ik ben geen pro. Toch laat ik wel even mijn koppie hangen. Ik heb nou eenmaal een winnaarsmentaliteit wat ook betekent dat ik altijd het beste uit mezelf wil halen, en dat doe ik nu duidelijk niet. Mijn PR is 60kg, dus 25kg is gewoon veel te licht.

Na 3 rondes zit ik nog steeds op 25kg. Mijn motivatie is weg. Natuurlijk ziet mijn trainer dat en doet de oefening nog een keer voor en legt uit wat ik moet verbeteren. Er gaat een knop om. ‘Hallo, je wilt toch niet eindigen met 25kg?’, zeg ik tegen mezelf.

Ik kan het, focus alleen op jezelf en de techniek.

Ik kijk totaal niet meer naar de andere in de box. Het gaat om mezelf.

Huilen tijdens een CrossFit WOD?

Laat je niet gek maken
Zelf zeg ik het altijd tegen nieuwkomers in de box. Laat je niet gek maken door de mensen om je heen. Ga uit van je eigen kracht en kijk naar je progressie. Wees trots op je behaalde resultaten.

In het begin van deze oefening liet ik me meeslepen door de rest maar al vrij snel dacht ik: dit heeft geen zin, ik moet het zelf doen en als ik beter wil worden moet ik mijn  best doen en leren van mijn fouten.

Happy face!
Uiteindelijk eindig ik op 45kg. Ik weet dat ik meer kan maar ben blij dat ik nu ook de techniek goed heb aangeleerd. Mijn trainer is blij. Ik mag de WOD doen op 40kg. Dit gaat lekker en ik voel het verschil. Door de juiste techniek gaat het makkelijker. In 10 minuten maak ik 22 reps. (herhalingen)

Wat een rot gevoel vanochtend, maar gelukkig heb ik het weer kunnen omzetten in positiviteit! Hopelijk gaat het komend weekend beter. Zaterdag doe ik mee aan de Lowlands Throwdown. Competitiedagen draaien altijd om de prestaties maar zeker ook om de gezelligheid. Ik wil lekker mijn WODs kunnen doen, blij zijn met mijn resultaten en zeker niet gefrustreerd raken doordat het even niet lukt.

Lukt het nu niet, dan een volgende keer zeker wel!

Is mijn verhaal herkenbaar voor je? Laat een reactie achter, en vertel me jouw verhaal.

Tot slot vraag ik me af of het geen dieperliggende oorzaak heeft dat ik bijna moest huilen tijdens de WOD. Is het stress? Of oververmoeidheid? Lees mijn volgende blog waar ik antwoord vind op deze vraag!

Liefs,

X. Martine

1 antwoord
  1. Esther
    Esther zegt:

    Fijne blog om te lezen! Doorzetter ben je 🙂 Niet alle progressie is zichtbaar! Mentaal heb je stappen gemaakt. Ik herken de frustratie maar dan bij de squats. Het lukt me maar niet om er gewicht bij te doen.. nouja dat er bij doen lukt wel, maar dan de techniek en herhalingen nog 😉 Benieuwd naar je volgende blog! X

    Beantwoorden

Plaats een Reactie

Meepraten?
Draag gerust bij!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.